Meertaligheid speelt een belangrijke rol in onderwijsongelijkheid

Van meertaligheid is al bekend dat dit een belangrijke rol speelt bij het ontstaan van onderwijsongelijkheid. Leerlingen die het Nederlands niet als moedertaal hebben, hebben vaak meer moeite mee te komen op school doordat ze hun kennis moeten opdoen in een taal die ze nog aan het leren zijn. Tegelijkertijd worden de kennis en vaardigheden die ze in hun eigen taal hebben opgedaan niet of nauwelijks gebruikt. Als we de thuistaal van meertalige leerlingen wel meenemen in het onderwijs, dan kan dit hun cognitieve prestaties en hun sociaal-affectieve betrokkenheid bij school verhogen. Hier ligt dus een belangrijke kans om onderwijsongelijkheid te bestrijden.

Leerkrachten en scholen missen nu de kennis

Maar hoe kunnen scholen het beste omgaan met meertaligheid en kan dit van struikelblok een springplank worden? Dit is een vraag waar veel scholen mee worstelen. Leerkrachten in het basis- en voortgezet onderwijs krijgen in hun opleiding namelijk niet altijd voldoende kennis en gereedschap mee om effectief met meertaligheid om te gaan. Ook hebben scholen behoefte aan goede bewijsvoering waarom en wat er dan nodig is om meertaligheid in onderwijs op te nemen. Met name in de Europese onderwijscontext is er nog weinig bekend over goede en inspirerende voorbeelden.

In dit project gaan onderwijsdeskundigen dr. Lisa Gaikhorst en prof. dr. Joana Duarte van de Universiteit van Amsterdam voor Nederlandse scholen aan de hand van een internationale literatuurverkenning in kaart brengen hoe een meertalige aanpak kan bijdragen aan betere leerprestaties en het welbevinden en de motivatie van meertalige kinderen. Op basis daarvan worden best practices op basisscholen geselecteerd en beschreven. Hoe gaan deze scholen met meertaligheid om, welke effecten zien ze en welke onderliggende mechanismen spelen volgens de betrokkenen een rol?